Menno Simons wed 500 haar geleden als boerenzoon geboren in Witmarsum. In 1524 wordt hij in Utrecht tot priester gewijd, waarna hij als kapelaan terugkeert naar Pingjum. In 1532 wordt hij pastoor in Witmarsum.Vrij snel daarna begint Menno Simons te twijfelen aan de Roomskatholieke leer aangaande het avondmaal.Als Sicke Freerks in Leeuwarden wordt onthoofd omdat hij zich opnieuw heeft laten dopen, verdiept Menno Simons zich ook in het sacrement van de doop. Geleidelijk groeit bij Menno Simons de overtuiging de Katholieke kerk te moeten verlaten.Op 30 januari 1536 legt hij het ambt van pastoor neer en sluit zich aan bij de Dopers. In Groningen wordt Menno Simons gedoopt door Obbe Philips, die hem ook bevestigt in het ambt van oudste.Menno Simons trouwt met geertruid Hooyer uit Witmarsum, waarna zij zich vestigen te Oldersum tussen Emden en Leer.Menno Simons maakt lange reizen om de Doperse gemeenten in Nederland en Noord Duitsland te ondersteunen met prediking en de bediening van de doop en avondmaal.In 1539 verschijnt Menno’s Fundamentboek, waarin hij zijn overtuiging uiteenzet over het geloof en het leven van uit het geloof.Ondanks dat de Dopers zwaar worden vervolgd, maakt Menno Simons in het geheim lange reizen. Zijn gezin moet wel steeds vluchten.Na veel omzwervingen vindt hij onderdak bij Graaf van Ahlefeldt te Oldeslo. Kort na aankomst overlijdt zijn vrouw. Hijzelf overlijdt enkele jaren later, in 1561. Menno Simons heeft in moeilijke en verwarrende tijden de leiding van de Doperse beweging op zich genomen. Hij verwees hierbij steeds naar de bijbel en stelde daarnaast de gemeente centraal.

De Doperse beweging is in 1525 ontstaan in Zwitserland. In die tijd rijst er op verschillende plaatsen verzet tegen de heersende Katholieke godsdienst. De Dopers staat een radicale hervorming voor ogen: zij willen de doop op volwassen leeftijd invoeren en verzetten zich tegen de grote invloed van de staat in de kerk. De eerste gemeenten in ons land ontstaan rond 1530. Het centrale gezag begint al snel de aanhangers van de nieuwe leer te vervolgen. Onder de druk hiervan en omdat men het Koninkrijk op Aarde wilde voorbereiden, komt een kleine groep Dopers op enkele plaatsen tot gewelddadigheden. Veel Dopers distantiëren zich echter hiervan en leggen juist de nadruk op geweldloosheid.Voor de overheid zijn deze gebeurtenissen aanleiding de vervolgingen te verzwaren. Vele Dopers worden in ons land ter dood gebracht.Het is in deze tijd dat Menno Simons de leiding van de Doperse beweging op zich neemt.In 1559 krijgen de Doopsgezinden in ons land een beperkte godsdienstvrijheid. Pas in 1796, in de Franse tijd, komt een volledige gelijkstelling met andere kerkgenootschappen tot stand.De Doopsgezinden kernmerken zich door het verwerpen van de kinderdoop, waartegenover zij de doop op volwassen leeftijd kennen op basis van een persoonlijke geloofsbelijdenis. Ook weigeren de Doopsgezinden het afleggen van de eed.Een oude regel geen wapens te dragen, is tegenwoordig door velen prijs gegeven, en ook bestaat geen bezwaar meer, zoals vroeger, tegen het bekleden van overheidsambten.De Doopsgezinden kennen geen dogma’s en ze willen zich in de eerste plaats richten op daadwerkelijk christendom.In de loop der eeuwen hebben de Mennonieten zich over de gehele wereld verspreid. Zo zijn er nu bijna 900.000 Doopsgezinden die in alle delen van de wereld wonen.